กาแฟแก้วนี้ส่งจากน้ำมือตัวเอง
จากเมือง UTO-PAI
…………………………………………………………………………………………….
11.01.07
กินกาแฟที่ All About Coffee
ที่ฉัตรเคยซื้อกาแฟมาฝาก
พี่คนขายเจ้าของร้านดูเป็น Artist มากๆ
แต่เวลาชงกาแฟที ดูเขามีความสุข
ละเมียดละไมแตกต่างจากท่าทางดูโหดเหี้ยมของเขา
กาแฟและ brownie เข้ากันได้ดีกับมิตรภาพและสุขภาพที่ดีเยี่ยม
ความสุขวันนี้จะละเลียดใช้อย่างถนอมๆ นะจ๊ะ
…………………………………………………………………………………………………..
เขียนการ์ดขณะปากมันความหวานของขนมและรสขมของกาแฟ
ความสุขของวันจางกิจกรรม แต่เข้มข้นรอยยิ้ม
*
เราสดชื่นตั้งแต่เดินไปซื้อแสตมป์
ไม่บ่อยครั้งนักที่จะได้แสตมป์ราคา 3 บาท ที่สวยงามขนาดนี้
อาจจะเนื่องจากเมืองปาย เน้นหนักขายแสตมป์เพื่อเก็บความสุขเป็นที่ระลึก
ไม่ใช่แค่เพียงเป็นอากร!!!
เราเลยได้แสตมป์ดวงสวยที่สุดในรอบหลายปีมาติดบนการ์ด
*
อยากจะบอกไปรษณีย์ทั้งประเทศว่า
กรุณาเถอะค่ะ
แสตมป์ที่ออกจากเครื่องอัตโนมัติแบบ slip ร้าน 7/11
ที่เป็นรูปช้่างจางๆ เพราะบางหมึกนั่น…. มันทำร้ายจิตใจคนรักแสตมป์อย่างยิ่ง
*
คนลืมไปรษณีย์ไป จนต้องเลิกล้ม “โทรเลข” นั้นเศร้านัก
แต่ถ้าคนไปรษณีย์เอง ก็ลืมเสน่ห์ไปรษณีย์
อันนี้…เศร้าสุด สุด เลย
*
เวลาพวกเรา ประชาชนตาดำๆ ขอซื้อแสตมป์จริงๆ ไม่ใช่ใบเสร็จอากร
ช่วยขายให้ทีนะคะ อย่าตะหวาดกลับเลย
เพราะถ้าพวกเราตกลงยอมรับการไม่ใช้แสตมป์แล้ววววว
พวกคุณจะ “ทำงาน” อะไรคะ?
*
Postcard Information:
Copyright 2006 Inspired by All About Coffee
ชอบอารมณ์กาแฟและโพสการ์ด
วันหลังไปปาย กรุณาแวะวาวีที่สะพานแห่วความหลัง ท่าปายนะครับ
ไปแน่ๆ ค่ะ (ถ้าไปปายนะคะ)
เพราะมีหลายคยพูดถึงวาวีสาขานี้
เสียดายนิดเดียว ที่ตอนนี้ปาย ไม่ได้เป็นเมืองให้ซบอกยามต้องการหนีความวุ่นวายอีกแล้ว
แต่กลับเป็นเมืองที่ใครๆ อยากได้ยินเสียงอึกทึกกลางบรรยากาศป่าเขา
เสียดายจริงๆ